Blog
De ritten van Harry in deze bijzondere periode

De ritten van Harry in deze bijzondere periode


Leuke frisse stukjes schrijven is toch wat lastiger geworden in deze vreemde tijd. Toch heb ik mij weten te uiten op papier.

De taxiwereld en ook het OV vervoer is drastisch veranderd. In beide takken ben ik actief en ik merk dat de mooie bijzondere ontmoetingen schaarser worden. 75 procent van ons wagenpark is geschorst, uitzendkrachten worden niet meer ingezet en vele collega’s zitten in de deeltijd WW. Slechts een kleine groep collega’s wordt nog ingezet en gelukkig hoor ik daar bij. Ik heb licht autistische trekjes en dat betekent dat ik structuur en duidelijkheid nodig heb in mijn dagelijks leven. En tja, dat is in deze Corona tijd soms moeilijk, want zaken worden immers per dag bekeken. Het liefst ben ik (bijna) elke dag gewoon lekker aan het werk en tussen de mensen. Maar goed, dit is maar klein leed als je kijkt wat er elders in ons landje of in de wereld aan de hand is.

 

De taxi’s die nog ingezet worden zijn voorzien van plastic schermen achter de voorstoelen en we rijden met beschermingsmiddelen rond. Voorin indicaties zijn opgeschort en eenieder dient dus achterin plaats te nemen. We houden ons voornamelijk bezig met ziekenvervoer of kleinschalig WMO-vervoer. Onze telefonistes vragen ook aan de klant of het vervoer daadwerkelijk nodig is. Leuke gesprekken voeren is wat lastiger daar je de klant, bij ons dan, niet ziet en je merkt dat door de beschermingsmiddelen die je gebruikt de afstand daadwerkelijk groter is. Wel tonen de klanten die je vervoert hun dankbaarheid dat je in ieder geval je service nog aanbiedt.

 

Ook verrichten we voor een grote ov-vervoerder het kleinschalig openbaar vervoer in 8 persoonsbusjes van de vervoerder. Daar mag je nu maar drie passagiers in meenemen. Dit betekent nu saaie ritten die door de zaterdagdienstregeling nog vaker door ons uitgevoerd worden.

 

Lichtpunten zijn er natuurlijk ook, Facetimen met een groep collega’s bijvoorbeeld. Ik als digibeet Facetimen. Facetimen met mijn moeder van bijna 80 die steeds op de verkeerde knop drukt, lachen natuurlijk. En bijna dagelijks 10 km hardlopen met mijn jongste zoon. Normaal ga ik vóór of na mijn werk even naar de sportschool, dat mis ik echt, dus ja energie moet er wel uit. Gelukkig heb ik nog genoeg leuke stukjes op voorraad dus als ze even niet spontaan komen dan kunnen we daar zeker nog even uit putten.

 

Ik wens jullie en jullie dierbaren alle goeds in deze vreemde tijd die ons ongetwijfeld ook weer het e.e.a. gaat brengen want je krijgt toch weer een andere kijk op het leven.

 

Alle goeds, Harry Fecken


taxipastoraa afbeelding 111941437381

Deze pagina delen:  


Geef een reactie