Blog
Vriendelijkheid krijg je vanzelf retour

Vriendelijkheid krijg je vanzelf retour


Harry omschrijft zijn werk wel heel erg mooi: '' Je krijgt de vriendelijkheid vanzelf retour en dat voelt altijd goed. ''

Ik rij regelmatig lijn 26 die van Emmen naar Coevorden loopt. Wij rijden deze lijnen in de weekends of s ’avonds met een busje waar negen mensen in kunnen. In Emmen stapt er een man van rond de zestig in met een voetbalsjaaltje om z’n nek. Hij vertelt dat hij uit Amsterdam komt, maar als hobby de amateurwedstrijden in de provincie Drenthe volgt. ‘Aparte hobby’, denk ik bij mezelf. In Klazienaveen-Noord stapt hij uit. Ik wens hem een mooie dag toe en vervolg mijn rit. Na acht keer heen en weer te zijn geweest kom ik met een volle bus langs dezelfde halte. ‘Tjemig’, denk ik, ‘daar staat onze Amsterdammer weer’. Maar ja, vol is vol en je mag niet staan in de kleinere busjes. Ik stop en leg hem uit wat of er aan de hand is. Hij baalt natuurlijk, maar ik pak de telefoon en bel met onze centrale, hij zal door een van onze taxi’s bij de halte worden opgehaald en naar het station in Emmen worden gebracht. De man heeft er zichtbaar weinig vertrouwen in, maar ik verzeker hem dat het wel goed komt. Bij mijn laatste retourronde zie ik hem niet meer staan, opgelost en hoogstwaarschijnlijk weer onderweg naar Amsterdam. Ik ben de laatste bus vanavond op deze lijn en krijg er nog een jonge dame in die te weinig saldo heeft op haar ov-pasje. Geld om een kaartje te kopen is er natuurlijk niet. Haar spreek ik vaderlijk toe en ze is harstikke blij nog mee te mogen. In de ochtend heb ik een jongen in de bus gehad die ik wel vaker bij de halte Veenpark heb afgezet, waar hij in de buurt een vriendinnetje heeft. Hij en zijn vriendin staan nu aan de verkeerde kant van de straat te zwaaien, terwijl mijn collega net langs is geweest. Ik herken hem en rij terug naar de halte. ‘Stap maar gauw in’, zeg ik, ‘ik zorg wel dat je weer in Emmen komt’. Hij blij, vriendin blij en weer een lesje geleerd. ‘Iets eerder stoppen met zoenen’, zeg ik, ‘en zorgen dat je aan de goede kant staat’. Mooi man!

 

De volgende ochtend heb ik in het gewone WMO-vervoer een vaste klant in de auto die in het mooie Westenesch in Emmen woont. Een prachtig gehucht met monumentale boerderijen en klinkerstraatjes. De dame is al dik in de tachtig en altijd vrolijk en goed gemutst. Ze heeft gegeten in De Holdert, een mooi verzorgingshuis naast de nieuwe dierentuin Wildlands. ‘Ah’, zegt ze, ‘daar is de chauffeur weer die me altijd even netjes thuisbrengt.’ Ik help haar in de taxi en bij haar huisje maak ik de achterdeur voor haar open. ‘Fijn dat je met me mee wilt lopen en hartelijk dank’. Weer een cadeautje denk ik. Je krijgt de vriendelijkheid vanzelf retour en dat voelt altijd goed.


4 2 taxipastoraat 111948797623
Wat vond je van Harry zijn verhaal? Laat hieronder
een reactie achter!

Deze pagina delen:  


Geef een reactie