Blog
Mooie dag!

Mooie dag!


Het was weer een mooie dag, met gelukkig weer een mooi verhaal!

Er staat een mooie rit op de planning naar Rijswijk nabij Den Haag.

 

Het is bloedheet en ik krijg een personenauto mee, waarachter de voorstoelen nog plastic gespannen staat i.v.m. de COVID 19 maatregelen, maar de airco werkt prima. Ik dien om 14.30 voor te staan en meld me keurig. Het gaat om een minderjarige asielzoekster bij het AZC. Terwijl ik aankom krijg ik te horen dat het overplaatsingsgesprek nog niet afgerond is. Ik meld dat aan de planning en er volgt dan een wachttijd factuur. Ik verbaas me iedere keer weer over het grote aantal personeelsleden die ik bij de COA zie rondlopen, voornamelijk beveiligers. Met een man of drie komen ze de klant brengen en ik krijg haar in mijn eentje mee, vind ik altijd wat twijfelachtig maar goed, nog nooit wat voorgevallen.

 

Na een kop koffie kunnen we om 15:30 uur vertrekken. De dame spreekt geen Engels of Nederlands en door het ondoorzichtige plastic kan ik haar ook niet zien. Ze heeft een grote sporttas bij zich die ik achterin plaats. Door Duitsland mag je niet rijden daar deze personen nog “statenvreemd” zijn. Dus ik zoek de drukte van de Nederlandse snelwegen op. Na een paar files kom ik om 18:30 uur aan in Rijswijk.

 

Het bordje Den Haag staat om de hoek, zie ik. Ik bel aan maar er doet niemand open. Het betreft een privéadres in een portiekflat. Ik vraag aan een voorbijganger of er in deze straat iets van de COA zit, dit is niet het geval. Heb ik weer denk ik, sta ik hier met een asielzoeker die je niet mag laten gaan. Via de planner krijg ik het 06 nummer van degene die vanuit het AZC Ter Apel de rit geboekt heeft maar ja….voicemail want die is al lekker weekend aan het vieren. Ik Google even op mijn telefoon “AZC Rijswijk” en via een 088 nummer krijg ik iemand aan de lijn. “Ze zijn aan het eten roept de man” , jammer dan, zeg ik, want ik kom uit Ter Apel met een asielzoeker die ik niet kwijt kan dus graag z.s.m. iemand aan de lijn….”  Een joviale dame staat me dan te woord met een Hagenees accent. Kom hier maar heen, zegt ze. Ik rijd 8 minuten verder het terrein op en een breed lachende Surinaamse dame komt me tegemoet. We lachen er samen om en ik krijg nog een kop koffie en doe een toiletje.

 

Ik rijd leeg richting Zwolle. Onderweg krijg ik de vraag of ik een met pech gestrande collega wil ophalen. Natuurlijk, ik bel hem vast dat ik onderweg ben. Hij heeft Valys ritten gedaan, lange afstandsritten die deels in het honderd zijn gelopen. Er is een probleem met koelvloeistof die nu over de motor heen gegooid wordt. Onze sleepdienst zal de bus weg moeten halen. Ik moet altijd even ouwehoeren met onze planners. Ik meld dat ik de sleutel op het rechtervoorwiel heb gelegd met de ramen open, lekker makkelijk. Mijn humor wordt echter niet begrepen, want de gestrande collega krijgt direct een telefoontje of dit waar is.

 

De afsluitende rit vandaag was met een paar dames die naar de Bingo zijn geweest. Het was weer een mooie dag, met gelukkig weer een mooi verhaal.


taxipastoraa afbeelding 111930394146

Deze pagina delen:  


Geef een reactie